Catatan Warna Warni Kehidupan

Kehidupan ini indah...
Penuh warna warni...
Ada putih ada hitam...
Ada suka ada duka...
Ada tawa ada tangis...

Ada sihat ada sakit
Ada bahagia ada derita...
Ada nikmat ada dugaan...
Andai tiada warna ...
Hilanglah seri kehidupan...
Hayatilah setiap detik kehidupan...



Aku Malas Kau Rajin

Khamis, September 23, 2010 - Bingkisan dari iXoRa_sKRu pada 10:31 PTG
aku terfikir tajuk ni bila tengok rakan sepengajianku...
dia siap duduk kat fakulti tu sampai malam study dan buat research...
aku ni... hari-hari main internet... alahai... pemalasnya...
mungkin sebab dah terbiasa masa degree lagi kut...hehe...
ok sampai situ jer cerita pasal aku orang melayu yang malas dan pelajar timur tengah yang sangat rajin.... tak suka cerita panjang pasal diri sendiri...
nak citer pasal orang lain plak... (bukan mengumpat yer...)
citer pasal perbualan kawan aku dengan operator kilang yang dari bangladesh, myammar, india...dan lain-lain negara lagi...
Kawan saya lawat orang bawahan dia buat kerja... sambil tu mereka berbual...
Ceritanya begini...jeng...jeng...jeng...
saya letak perbualan ym la kat sini..senang...
kawan : td sy bork ngn bangla ni sume
: rs nk nangis
: huhuhu
: kesian tgk diorg
Saya : kenapa?
Kawan : rmai xkawen sbb xde duit nk sara kluarga
: diorg masukkn bhn kimia
: bhn tu panas
: pakai sarung tgn getah
Saya : tak cair ker?
Kawan : tp kesian diorg berlari nk msk kn sbb kena rework
: xtaulh
: tp bleh guna sekali je
: pastu dh kena buang
: pastu diorg kikis sisa yg lekt kat tgn diorg
Saya : sakitnya...
Kawan : mr *** plak duk tnye sy nape reject byk sgt (kawan = kerja Quality Engineer)
Saya : sisa tu tak hilang dengan basuh?
Kawan : x
: pastu byk reject sbb operator careless
: mr *** suh bg surt warning
: satu warnng 10 hinggt
: sy xsnggp nk bg
Saya : pada mereka?
Kawan : huhuhuuh
: yelh
: diorg ckp dh byk kena
Saya : rm10 tu tolak gaji la?
Kawan : byk gaji kena potong
: ye
Saya : kena apa?
Kawan : kena warnng lh
: sy suh lh wat ati2
: sy tktkn diorg nk bg warng lettr
: diorg cam tkt je
: huhu
: kesian
Saya : waa....saya pun rasa nak nangis ni... (air mata ku pun menitis...huhu..)
Kawan : tp mslhnye mesin tu dh lame
: kdg2 reject jd sbb mesin tu
: sbb mesin lame sgt
: plywood guna pon lame
: dh buruk
: asyk recycle je
: huhuhu
: kesian kat diorg sy tgk
: tdo atas lntai
: toilet teruk n kotor gile
: blk pon camtu
Saya : cakap la kat mr *** ... salah mesin...
Kawan : kotor
Saya : bukan diaorang...
Kawan : lapik kayu je
: huhuhu
: sbb mende same
: kdg2 opertr gak
: sbb urgnt2
: diorg xsedar
: kesian sgt
Saya : tapi mesin pun ada pengaruh juga...
Kawan : diorg buat dh bersunggh dh
: yer
: huhuhu
Saya : mr *** kena tahu...
Kawan : xtaulh
: xmmpu nk control
: mesin dh lama
: kalo kate oprtr
: xsnggp nk bg surt
: kesian diorg
: passport kena pegng
: xleh nk lari
: gaji diorg pon kena hold
: sbb kilng kotor
: teruk giler managemnt
: huhuhu
Saya : pastu diorang makan apa kalau gaji kena hold?
Kawan : pnjm msg2
: adelh duit ckit2
: gaji lmbt
: buln ni mr *** nk hold lagi
Saya : kenapa kilang kotor gaji diorang yang kena hold?
Kawan : sbb lepas production xbershkn
: tp kilng tu pon dh kotor
: sume kije diorg kena buat
Saya : jadi diorg x sempat bersihkan la?
Kawan : lepas production abes kena bersh
: mr *** ckp xcukup bersih
: diorg kutip sume sisa2 tu
: xtaulh mr *** nk suh bersh camne
: memg dh kotor
: bersh camne pon kotor gak
: sisa production xde
Saya : kena basuh dengan clorox kut...hehe
Kawan : hahaha
: xtdolh diorg
Kawan : memg kesianlh kat diorg
Saya : macam dalam penjara...
Kawan : sbb tu nk cr kije len
Saya : penjara lagi ok kut...

maaf yer singkatan yang agak keterlaluan tu...malas nak edit dah (malas lagi)
Saya cerita ni untuk kita kongsi bersama kisah ini... melihat penderitaan perantau dinegara kita... datang sini nak cari makan... tapi dah macam kena dera la pulak...Bersyukurlah kita jadi warganegara ini... cukup makan...selesa tempat tinggal... kerja pun insyaAllah ok...Alhamdulillah...tapi satu jer kat sini... nampak kerajinan pendatang ni... walau mereka seolah didera....sebab mereka dah sanggup tinggalkan keluarga dan kampung halaman....semata-mata nak cari rezeki disini... tapi ini pula nasib mereka....mereka rajin... tapi kita malas... terutamanya masyarakat melayu... malas nak berusaha... sakit sikit mengaduh...pastu salahkan orang lain....

bila kita nak ubah sikap malas kita???
Jom jadi rajin macam meraka....
Komen: